U svim organima biljke Bokvice ima heterozida aukubozida i enzima invertaze, emulzina, tirozinaze i koagulaze. U listu ima oko 4% tanina, pektina, limunove kiseline, vitamina C, saponozida i fitoncida.
U sjemenu ima sluzi, masnog ulja, bjelančevina i šećera.

Korijen čička je depurativ, dijaforetik, diuretik, stomahik, antiflegmatik, oreksigenik. Najčešće se koristi kao sredstvo za izbacivanje viška tečnosti, protivupalno i stimulativno sredstvo u stvaranju i izlučivanju žuči.
U obliku dekokta spolja se upotrebljava kod ekcema, čireva, sifilisa, gonoreje i kod reume. Postoje podaci da daje dobre rezultate kod psorijaze. U narodnoj medicini korijen čička je veoma popularan za liječenje bolesti korijena kose, ispiranjem nezasladenim odvarom.
U korijenu čička se nalazi do 45% inulina, sluzi u kojima dominiraju ugljeni hidrati, male količine etarskog ulja (sa više od 60 identifikovanih supstancija), sitosterol, stigmasterol, fitoncida, gorke materije i dr.

Djeluje kod virusnih oboljenja, virusnih bradavica, herpesa, genitalnih infekcija, cistitisa, upale sinusa, upale grla, angine, afti, akni, svih vrsta rana, uboda insekata, gljivičnih oboljenja stopala, noktiju i opekotina.
Primjena etarskih ulja datira još iz starog Egipta. Egipćani su poklanjali veliku pažnju higijeni i zdravlju. Oni su poznavali djelovanje aromatičnih materija na psihu i tijelo ljudi. Etarskim uljima liječili su bolesti živaca i depresiju. Isparavanje etrarskih ulja oplemenjuje klimu, stvara ugodniju atmosferu, jača imunitet i smanjuje umor.
Upotrebom etarskih ulja možemo povećati radni učinak, seksualnu želju i koncentraciju, kao i da baktericidnim djelovanjem smanjimo sposobnost bakterija da prodru u organizam. U melemu protiv Akni i Bubuljica se nalazi etarsko ulje ČAJNOG DRVETA koje ima sljedeće osobine: jako dezinfekcijsko (12 puta jače sredstvo od fenola), antiseptičko djelovanje, baktericidno, fungicidno, virucidno, antispazmodično, antiinflamatorno, imunostimulativno, antiparazitično.

Protivupalno i antibakterijsko djelovanje etarskog ulja lavande korisno je kod infektivnih bolesti disajnih puteva, probavnog trakta (upala debelog crijeva, zarazna dijareja, zapaljenje crijeva, paraziti i crijevne gliste), urogenitalnog sistema (upala mokraćnog mjehura, venerična oboljenja, eliminiše menstrualne tegobe), usna duplja (čir, ciste, afte, upala desni) i kože (rane, povrede, opekotine, crvenilo kože, infekcija), za bolove uopšte (smanjuje ili eliminiše glavobolju, reumatske bolove u mišićima.

U melemu protiv Hemoroida se nalazi etarsko ulje LIMUNA koje ima sljedeće osobine:
Aktivira i pojačava odbrambene snage organizma time što pospješuje stvaranje bijelih krvnih zrnaca. Svojim sastojcima ovo etarsko ulje pomaže kod prehlade i gripa.
Djeluje na sistem za varenje, stimuliše rad jetre i pankreasa, protiv dijareje i suzbija crijevne parazite, korisno je kod proširenih vena, hemoroida i arterioskleroze, protiv infekcije usne duplje, i upale desni.

Hajdučka trava sadrži vitamin K, etarsko ulje, gorku materiju ahilein, flobatanin, ijanogenetsku glikozidu, akonitne kiseline i gume. Etarsko ulje je ponekad plavo zbog azulena, što zavisi od fiziološkog varijeteta i načina i vremena destilacije. Sadrži cineola, pinena, kariofilena, tujona, borneola, mravlje i valerijanske kiseline i dr.

Kantarion Ima mješovitog tanina u kome preovlađuje katehinski, sadrži etarskog ulja, smole, antocijana, crvenu boju hipericin, karotena i flavonoidnih heterozida (hiperozida, rutozida, kvercitrozida i drugih od kojih potiče žuta boja), holina, vitamina C i tragove alkaloida.
Etarsko ulje miriše na crnogorična ulja; sastoji se od kadinena i drugih seskviterpena, estara izovalerijanske kiseline i malo azulena.

Narodu je poznata kao ger, gorka kitica, gorko zelje, grozničavka itd. Istočni narodi smatrali su je čudotvornom, a kineski pripovjedači, inspirisani ljekovitim djelovanjima, prenosili su sa generacije na generaciju, predivne priče o moćnoj kičici.
Sastav: sadrži gorke heterozide: geniciopikrozid, eritaurozid, eritrocentaurozid i dr. Nađeno je oko 0,6 do 1% alkaloida, među kojima je glavni gencijanin. Najviše gorčine ima u stabljici, manje u cvijetu, a najmanje u listu.

Kopriva je narodni lijek, preventivno sredstvo i hrana. Cijenili su je još Rimljani. Za koprivu su vezana mnoga narodna liječenja, vjerovanja, sujevjerja i običaji. Kopriva raste kao korov po zapuštenim mjestima. U listu ima tanina, mnogo soli i hlorofila, mravlje, sirćetne i maslačne kiseline, karotena, fitosterola, lecitina, mnogo vitamina C i K, sluzi, voska i kremene kiseline.
U svojim žarama kopriva ima acetilholina i histamina koji već u količini od 1/10.000 mg žare i peku. Prisustvo glikokinina bi moglo objasniti i opravdati upotrebu koprive protiv šećerne bolesti.

U našim melemima se koristi hladno cijeđeno MASLINOVO ULJE izuzetne čistoće i kvaliteta. Uvezeno je iz Grčke sa svim potrebnim sertifikatima o porijeklu i kvalitetu. Kombinacijom čuvenog kvaliteta grčke masline i sistema prerade po italijanskoj tehnologiji dobili smo maslinovo ulje koje u potpunosti odgovara tehnologiji proizvodnje melema.To su pokazale hemiske i mikrobiološke analize u republičkom zavodu za zaštitu zdravlja.Zahvaljujući vrhunskom kvalitetu ovo hladno cijeđeno maslinovo ulje je postalo ključni sastojak prirodne kozmetike.
Kako je ovo maslinovo ulje u našim melemima zastupljeno u visokom procentu, veoma je važno meleme čuvati na temperaturi do 25°C kako se peroxidni broj ulja nebi promijenio, što utiče na vijek trajanja melema.

Neven se upotrebljava spolja i iznutra, više u narodnoj nego u naučnoj medicini. Neven je blag antiseptik. U obliku čaja, tinkture ili masti upotrebljava se za liječenje nekih kožnih bolesti, osobito impetiga, opekotina, čireva, lišaja, uboda osa, za znojenje itd.
U osušenom cvijetu nevena ima etarskog i masnog ulja, kaučuka, smole i raznih karotenoidnih boja, sluzi, šećera, bjelančevina, fitosterola, salicilne kiseline, enzima i raznih soli.

Prečica (truska ili spore) crvotočine upotrebljava se posipanjem oboljelih dijelova kože, posebno u bolesnika koji su prinudjeni da dugo vremena leže u krevetu.

Rastavić ima kremene kiseline, saponina ekvizetonina, koji se u vodi rastvara, a hidrolizom se razlaže na levulozu, arabinozu i kristalni aglikon ekvizatogenin. Ima još i akonitne, oksalne i jabučne kiseline, smole, tanina, pektina, flavonskih neterozida, vitamina C, karotenoida i gorke supstancije.

Biljka i njen sok sadrže alkaloide, koji su bliski alkaloidima opijuma. Svjež sok i infuz imaju baktericidno i fungicidno djelovanje (protiv patogene gljivice Trihofiton). Kad se živa biljka ozlijedi, iz nje curi narandžast mliječni sok, njegova Ijutina, gorčina i otrovnost odavno su privukli pažnju i zbog toga se upotrebljava za liječenje raznih bolesti od najdavnijih vremena do danas. Biljka ili njen mliječni sok sadrži: smole, nešto etarskog ulja i desetak raznih alkaloida: helidondna, homohelidonina, heleritrina, sangvinarina i dr. Alkaloidi su derivati izohinolina i bliski alkaloidima opijuma.
U biljci ima još i organskih kiselina: jabučne, limunove itd. Helidonin je glavni alkaloid. Djeluje sedativno, slično papaverinu.

U proizvodnji melema koristimo dvije vrste voska. U manjem procentu je to biljni vosak CANDELILLA porijeklom iz sjevernih predjela Meksika. Dobija se iz jedne vrste palme žbunastog oblika, lako je rastvorljiv u maslinovom ulju, daje stabilnost proizvodu, laku razmazivost i sjaj.
U većem procentu se koristi čist pčelinji vosak čije je blagotvorno djelovanje na kožu od davnina poznato.
Pčelinji vosak mora biti bez parafina, prečišćen posebnom metodom kako nebi u sastavu imao ostatke prehranjivanja, pesticida i raznih sitnih ili krupnijih dijelova koje pčele za sobom ostavljaju. Čist pčelinji vosak u vidu ljuspice neposredno nakon izlučivanja istvrdnjavanja je bijele boje, ali nakon nešto dužeg dodira sa vazduhom može postati žućkast. Žuta nijansa boje dolozi od pigmenata čije porijeklo je u polenu.
Najveći potrošač pčelinjeg voska je kozmetička industrija.

Zova raste svuda, najviše po vlažnim i zapuštenim mjestima, po naseljima i oko njih, po obodu šuma i šumskim prošecima. Beru se cijele zovine cvjetne kite po lijepom i suvom vremenu, čim se cvjetići počnu otvarati. Cvijet sadrži heterozide koji izazivaju znojenje, sambunigrozid (cijanogenetski heterozid), flavonski heterozid rutozid, tanina, svega oko 0,025% etarskog ulja konzistencije masti nepoznatog sastava, zatim ima smole, šećera, holina, organskih kiselina i dr.
U kori i listu ima, pored ostalog, sambunigrina – jednog alkaloida i purgativne smole. U kori ima saponina, tanina i holina. Kora je najprije blagog ukusa, a zatim gorkog i izaziva gađenje na povraćanje. Djeluje purgativno, a u većoj dozi i diuretično i izaziva proliv. Od zrelih, sočnih plodova peku rakiju. U bobicama, pored šećera, imaja bučne kiseline i mnogo crveno-ljubičaste boje. Nekad se od soka izrađivao gust ekstrakt (Roob Sambuci) i upotrebljavao kao laksans. U narodu se svi dijelovi zove upotrebljavaju za liječenje mnogih bolesti.